Verslingerd raken aan de Concept2

Het persoonlijke verhaal van Jan Putters

"Het was Oudjaarsavond 2009. Zoals ieder jaar zouden wij naar vrienden gaan om het nieuwe jaar in te luiden. Vaak deden we dan zelf verzonnen sketches en werd het een grote verkleedpartij. Berengezellig. Maar niet deze keer. Ik had een onbestemd gevoel in mijn maag en keek net iets te vaak op mijn horloge in de hoop dat ik de wijzers zo snel mogelijk richting 12 uur kon kijken. De dagen erna kreeg ik ernstige rugklachten en autorijden ging niet meer. Weer een paar dagen later kon ik van de ene op de andere dag niet meer lopen en zwollen mijn knieën op. Ik kon ze niet meer buigen en het was allemaal bijzonder pijnlijk. Voor iemand die eigenlijk nooit ziek was, kan ik je verzekeren dat dat schrikken was. Na een paar dagen waarin het alleen maar verslechterde, dacht ik dat ik nooit meer kon lopen. Ook de dokter bood geen uitkomst en tastte eveneens in het duister. En wat doet een mens dan. Die gaat zelf op zoek. In Google toetste ik de zoekvraag ‘maagklachten in combinatie met ontstekingsverschijnselen in de gewrichten’ in en de term ‘reactieve artritis’ popte op. Wat is dat nu weer dacht ik. Het blijkt een auto-immuun reactie op een bacterie in de darmen. We waren al weer een paar weken verder, maar de dokter vond het toch een goed plan en kon zich in mijn diagnose vinden en stuurde mij naar een reumatoloog. Deze deelde de mening van de gevonden internetoplossing en gaf aan dat het geheel op zijn retour was, maar dat er werk aan de winkel was. Het revalideren kon beginnen. Bewegen, bewegen en nog eens bewegen, dat was het credo. Maar ja, hoe ga ik dat doen, dacht ik. De tijd van het jaar nodigde niet echt uit om naar buiten te trekken. Nu had ik enkele jaren daarvoor een Indoor Rower gekocht, maar door allerlei omstandigheden, maar ja dat gelooft toch niemand, was het er niet van gekomen om er gebruik van te maken. Dit was de uitgelezen kans om een nieuwe start te maken. Naar zolder getogen en de roeier van onder het stof gehaald. Eerst begonnen met zo’n 10 minuten per dag, wat zeker niet meeviel, maar gaandeweg ging het steeds beter en raakte ik in de ban van het droogroeien. Wat een geweldige sport. Ik ging mij steeds beter voelen. En ook toen het weer ging als vroeger, wilde ik ermee doorgaan. Ik was verslaafd. Het leuke was ook dat ik het vanaf de eerste dag allemaal had bijgehouden in een schriftje. Op de site van Concept2 kijkend, zag ik dat er velen met mij zeer fanatiek bleken te zijn. Eerst was het lidmaatschap van de Million Meter Club heel ver weg. Dat werkte ook weer stimulerend voor mij en ik moest en zou de eerste miljoen halen. Al was het dan niet in Euro’s, toch was ik heel blij dit te kunnen melden. Nu ik het gehaald heb, gloort in de verte de 2 miljoen. Ik blijf in ieder geval stug doorgaan met deze geweldige sport.

Met vitale roeigroet,

Jan Putters, 50 jaar."

Geplaatst: 21-02-2011